من در کجای این سلول ایستاده ام؟

نویسنده: کاوه - دوشنبه نوزدهم تیر ۱۳۹۶

عجب دنیای چرتی شده. شایدم این دنیا چرت نیست. من آدم چرتیم. دیگه حتی نمی تونم بنویسم. یه دورانی تنها چیزی که آرومم می کرد نوشتن بود ولی حالا انگار هیچی تو ذهنم نیست. بعصی وقتا یه ایده هایی مثل برق از توی ذهنم رد میشه و میره و برای همیشه گم می شه... عذاب وجدان داستان هایی که ننوشتم. عذاب چرخ خوردن توی این دنیای مسخره. گمی و گیجی که یه لحظه راحتم نمی ذازه...